Dzisiaj chcieliśmy zaśpiewać: „Tak niedawno żeśmy się spotkali, a już pożegnania nadszedł czas...”. Choć do zakończenia nauki w szkole podstawowej pozostał jeszcze tydzień, w naszych sercach już od kilku dni gości nastrój pożegnania.
Trudno uwierzyć, że minęło tyle wspólnych lat. Pamiętam Was jako nieco nieśmiałych uczniów, którzy dopiero rozpoczynali swoją szkolną przygodę. Dziś stali przede mną młodzi ludzie – dojrzalsi, mądrzejsi, gotowi na nowe wyzwania i kolejne etapy życia.
Kochani Ósmoklasiści, dziękuję Wam za każdy wspólnie spędzony dzień, za rozmowy, sukcesy, żarty, wycieczki, biwaki i chwile, które na zawsze pozostaną w mojej pamięci. Bycie Waszym wychowawcą było dla mnie nie tylko obowiązkiem, ale przede wszystkim ogromnym zaszczytem i radością.
Przed Wami nowe szkoły, nowi nauczyciele, nowe przyjaźnie i marzenia czekające na spełnienie. Życzę Wam odwagi w podejmowaniu decyzji i wiary we własne możliwości. Nie bójcie się sięgać wysoko, ale zawsze pamiętajcie, skąd wyruszyliście. Mam nadzieję, że po latach będziecie wracać myślami do tych szkolnych dni z uśmiechem i sentymentem. A kiedyś, przy okazji przypadkowego spotkania, powiecie: „To były naprawdę dobre lata”.
Dziękuję Wam, Rodzice Ósmoklasistów, którzy przyczyniliście się do tego, że ten dzień był tak wyjątkowy. Dzięki Wam mogliśmy na chwilę zatrzymać czas i jeszcze raz nacieszyć się swoją obecnością.
